Wat ik heb geleerd in mijn eerste jaar op de werkvloer

Het begin

Ik ben in juni afgestudeerd. Het grootste deel van juli besteedde ik aan solliciteren, gesprekken voeren en proberen uit te vogelen wat ik eigenlijk wilde. Maar hoe weet je wat je wilt als je het nergens mee kunt vergelijken? Tegen augustus had ik mijn eerste baan te pakken, hier bij We Do Dev Work als Junior Marketing Officer.

Ik herinner me de eerste dag nog veel te goed. Ik liep zenuwachtig naar binnen, een beetje enthousiast, maar vooral onzeker over wat ik met mijn handen aan moest. Zeg ik iedereen gedag? Wacht ik tot iemand me vertelt wat ik moet doen? Ik kwam zo vers uit de schoolbanken dat ik nog niet eens wist wat ik allemaal níét wist. Als ik nu terugkijk, had ik geen idee dat dit jaar me zoveel zou leren.

Thairanked: Waar ik echt leerde schrijven

Het eerste echte project waar ik op werd gezet was Thairanked: blogs schrijven en werken aan de rankings. Eerlijk is eerlijk, in het begin werd ik vaak gecorrigeerd. Maar dat is wel hoe ik beter ben geworden. Bij elk stuk dat ik schreef was er wel iets om aan te passen of iets nieuws om te leren.

Dit was ook de plek waar ik voor het eerst AI begon te gebruiken als onderdeel van mijn schrijfproces, vooral voor SEO. Ik leerde hoe je schrijft met het doel om daadwerkelijk een toppositie in Google te behalen, in plaats van ergens op pagina 5 te belanden waar niemand je ooit vindt. De eerste keer dat ik iets wat ik zelf geschreven had bovenaan de zoekresultaten zag staan, was ik oprecht trots. Een kleine overwinning, maar voor mij betekende het veel.

Het lastigste was om actueel te blijven. Ik moest eigenlijk constant weten wat er in de wereld gebeurde, want als ik schreef over iets dat al oud nieuws was, had posten geen zin meer. Mijn CEO nam de tijd om me te leren hoe ik zelf Google Analytics kon lezen; welke onderwerpen we verder moesten pushen en welke we beter konden laten varen. Die les is me meer bijgebleven dan bijna al het andere dat jaar: een content writer zijn gaat niet alleen over goed kunnen schrijven. Het gaat over opletten, alert blijven en de wereld om je heen observeren.

Wanneer ik te gefocust was op één ding

Tegelijkertijd maakte ik ook tip-posts voor de social media van WDDW. Als ik eerlijk ben naar mezelf, was ik zo gefocust op Thairanked dat de backlog van WDDW niet de aandacht kreeg die het nodig had. Ik negeerde het niet expres, ik was er met mijn hoofd gewoon... ergens anders.

Dat is eigenlijk het moment waarop de boel begon te schuiven.

De rebranding

We besloten dat WDDW een rebranding nodig had. Instagram moest leuk en herkenbaar aanvoelen. LinkedIn moest uitstralen dat we echt weten waar we mee bezig zijn. Twee platformen, twee totaal verschillende taken, en plotseling werd mijn rol een stuk interessanter dan alleen maar "de tips posten".

Deze rebranding was een grote stap voor WDDW, en zo kwam het dat ik voor het eerst korte video's voor Instagram ging maken.

De eerste clip die ik maakte, deed het veel beter dan verwacht. Dus maakte ik er nog een. En nog een. Langzaam begonnen mensen ons te herkennen. Op een gegeven moment zei iemand die we interviewden zelfs dat ze onze video's hadden gezien en dachten dat we een heel leuk en vriendelijk bedrijf moesten zijn om bij te werken.

Een vreemde, iemand die ons nog nooit had ontmoet, begreep precies wat we probeerden uit te stralen zonder dat we het hoefden uit te leggen. Dat was het moment dat de rebranding niet meer alleen een taak was, maar echt iets begon te betekenen. En elke keer als ik Bam zie, weet ik hoeveel mijn werk ertoe doet.

Geen van die clips was overigens makkelijk. We deden takes keer op keer opnieuw tot het goed voelde. Maar het team klaagde nooit, ze bleven er gewoon voor gaan, en dat is eerlijk gezegd de enige reden dat de video's zo goed zijn geworden. Ik heb geluk gehad met de mensen om me heen.

LinkedIn was een ander verhaal

LinkedIn vroeg om een totaal andere tone-of-voice: professioneel, deskundig, zorgvuldig. Vincent en Kitar hebben me hier enorm geholpen door mijn concepten te reviewen voordat er iets online ging, want de lat voor "professioneel genoeg" lag eerlijk gezegd hoger dan ik vooraf had verwacht.

Het was in het begin lastig. Ik schreef iets, kreeg feedback, herschreef het, en kreeg weer feedback. Maar het werd makkelijker. Niet omdat ik geen feedback meer nodig had, maar omdat ik eindelijk begon te begrijpen hoe die LinkedIn-stem eigenlijk klonk, in plaats van dat ik het alleen maar probeerde te raden.

Wat me het meeste bijblijft

Als ik één les uit dit hele jaar moet kiezen, dan is het deze: er is altijd een weg uit een probleem, en goede mensen om je heen maken bijna alles makkelijker.

Ik begon het jaar zonder dat ik wist waar ik mee bezig was. Ik eindig het jaar met kennis van SEO-schrijven, data-analyse, het filmen en monteren van video's, en hoe je schrijft voor twee platformen die niet meer van elkaar hadden kunnen verschillen. Geen slecht eerste jaar, al zeg ik het zelf.

Een briefje aan mezelf

Er is nog zoveel dat ik nog niet heb geleerd. Nieuwe tools, nieuwe platformen, dingen die op dit moment waarschijnlijk nog niet eens bestaan. Deze industrie staat nooit stil, dus wat dit jaar werkte, werkt volgend jaar misschien niet meer, en daar moet ik oké mee zijn.

Dus: stop niet met leren. Probeer de dingen die je een beetje eng vindt. Zeg vaker 'ja' dan comfortabel voelt. Wat er ook volgt, ik wil er op dezelfde manier instappen als op mijn eerste dag: een beetje zenuwachtig, een beetje onzeker, maar nieuwsgierig genoeg om sowieso door te gaan. Die nieuwsgierigheid is waarschijnlijk de reden dat ik überhaupt zover ben gekomen.